Fosforan glinu, – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu fosforowego i glinu. W naturze występuje jako minerał . Znanych jest wiele syntetycznych form fosforanu glinu. Mają strukturę krystaliczną podobną do zeolitów i niektóre z nich są stosowane jako katalizatory, wymieniacze jonowe lub sita molekularne.
Berlinit Berlinit przypomina kwarc i ma podobną do niego strukturę krystaliczną, gdzie zamiast atomów Si znajdują się atomy Al i P. W strukturze tetraedry i występują naprzemiennie. Podobnie jak kwarc, wykazuje chiralność i właściwości piezoelektryczne. Po podgrzaniu krystaliczny (berlinit) przekształca się w formy analogiczne do trydymitu i krystobalitu, odmian polimorficznych ditlenku krzemu.
Zastosowania Sita molekularne Istnieje wiele rodzajów sit molekularnych wytworzonych z fosforanu glinu. Pierwsze z nich opisano w 1982 roku. Wszystkie mają taki sam skład chemiczny () i posiadają mikroporowatą strukturę powierzchni. Posiadają strukturę krystaliczną złożoną z naprzemiennie występujących tetraedrów i , tak samo jak gęstszy, pozbawiony porów berlinit. Struktury te dla różnych glinofosforanowych sit molekularnych różnią się między sobą orientacją tetraedrów i , tworząc pory o różnych rozmiarach. Pod tym względem przypominają one zeolity glinokrzemianowe.