Malowanie Początkowo okręty włoskie były malowane w części nadwodnej na kolor jasnoszary, z ciemnoszarym pokładem. Od 1938 roku na kadłubie malowano czerwone litery identyfikacyjne: PS. Na początku wojny latem 1940 roku na pokłady na dziobie naniesiono biało-czerwone skośne pasy dla identyfikacji z powietrza. „Emanuele Pessagno” nie zdążył otrzymać kamuflażu przed swoim zatopieniem.
Służba Okres międzywojenny Okręt wcielono do służby w Regia Marina 10 marca 1930 roku. Już między 1 maja a 23 września 1930 roku przeprowadzono pierwszą modernizację okrętu w La Spezii, polegającą przede wszystkim na obniżeniu nadbudówki i zmniejszeniu zapasu paliwa dla polepszenia stateczności. Od 1 grudnia 1930 do 18 marca 1931 roku „Emanuele Pessagno” wchodził w skład zespołu ośmiu niszczycieli tego typu zabezpieczających trasę grupowego przelotu transatlantyckiego 12 wodnosamolotów gen. Italo Balbo, przydzielony do trzeciej grupy operującej u brzegów Afryki (razem z „Antoniotto Usodimare”). 8 grudnia 1931 roku okręt otrzymał w Genui banderę bojową ufundowaną przez to miasto. Między 8 września a 24 grudnia 1932 roku wraz z bliźniaczym „Alvise da Mosto” odbył rejs do portów Ameryki Południowej – Brazylii i Argentyny. 11 maja 1935 roku został okrętem flagowym inspektora okrętów podwodnych (admirała dowodzącego dywizją okrętów podwodnych).