Gwala Torbiński (właściwie Walenty Torbiński; ur. 14 lutego 1908 w Konstantowie, zm. 13 lipca 1999 w Krakowie) – polski zakonnik rzymskokatolicki, dominikanin, mistyk, kandydat do wyniesienia na ołtarze Kościoła katolickiego, zwany „milczącym kaznodzieją”.
Życiorys Walenty Torbiński urodził się 14 lutego 1908 w Konstantowie koło Janowa Lubelskiego w wielodzietnej rodzinie chłopskiej. Wykształcenie zakończył na czwartej klasie szkoły powszechnej.
W maju 1933 wstąpił do klasztoru dominikanów we Lwowie. W styczniu 1934 został bratem konwersem (dominikaninem bez święceń). Pracował fizycznie na folwarku, a także jako zakrystian i jako zecer w wydawnictwie dominikanów we Lwowie.
II wojnę światową spędził we Lwowie, składając śluby wieczyste w styczniu 1941, pomimo represji ze strony władz radzieckich. Był jednym z ostatnich dominikanów, którzy opuścili klasztor we Lwowie przed jego kasatą w 1946. Bracia ze Lwowa wyjechali do Krakowa. Następnie Torbiński mieszkał kolejno w klasztorze w Prudniku, Tarnobrzegu, Lublinie i Warszawie. Służył jako zakrystian i organista w klasztorze na Służewie, gdzie wraz z Adamem Studzińskim i pozostałymi duchownymi tworzył podstawy parafii św. Dominika.