Na początku 1943 roku usunięto na tym niszczycielu maszt rufowy, mocując anteny rozciągające się z masztu dziobowego na wytykach na drugim kominie.
Okręty tego typu miały po pierwszej modernizacji jeden reflektor średnicy 90 cm na platformie na maszcie rufowym. Na początku 1943 roku przeniesiono na „Nicoloso da Recco” reflektor na platformę na nadbudówce śródokręcia za drugim kominem. W skład wyposażenia wchodziła aparatura w kominach do stawiania zasłony dymnej (czarnej albo białej). W 1940 roku okręty wyposażono w trały kontaktowe na rufie, o szerokości trałowania 200 m, lecz do połowy 1942 roku zostały zdjęte.
„Nicoloso da Recco” jako jedyny z okrętów typu był przewidziany na okręt flagowy i miał dodatkowe pomieszczenia dla oficerów sztabu w poszerzonej nadbudówce na rufie, w tym apartament admiralski. Jako jeden z pięciu okrętów typu został wyposażony w październiku 1942 roku w stację hydrolokacyjną. Został też wyposażony latem 1943 roku we włoski radar EC./ter Gufo, lecz po kilku wyjściach w morze został on zdemontowany, ponieważ antena na nadbudówce dziobowej pogarszała stateczność.