mały| Łucznik biegnący z łukiem refleksyjnym i kołczanem podczas zawodów Łucznictwo biegowe jest dyscypliną strzelecką łączącą łucznictwo z bieganiem. Jest to sport podobny do biathlonu.
Historia Łucznictwo biegowe zostało opracowane w latach 90. XX wieku przez europejskie stowarzyszenia łucznicze. Od roku 2000 w niektórych krajach, jak Rosja, Węgry, Holandia i Niemcy zaczęto organizować coroczne mistrzostwa krajowe. Łucznictwo biegowe zostało oficjalnie uznane za dyscyplinę Światowej Federacji Łuczniczej w 2003 roku.
Zasady Podobnie jak w biathlonie, uczestnicy zaczynają od biegu, naprzemiennie biegając i strzelając seriami trzech strzał do celów o wielkości 16 cm z odległości 18 m (20 jardów). Przy punktacji nie ma znaczenia, czy cel zostanie trafiony w środek czy w krawędź. Za każdy niecelny rzut zawodnik musi przebiec rundę karną. Liczba okrążeń zależy od konkurencji sportowej. Na koniec wygrywa najszybszy zawodnik. Podczas biegu łuk musi być trzymany w ręku;