Obiekty Łupinowa basteja zachodnia Jedna z dwóch zachowanych w Oleśnicy bastei. Basteja zachodnia, znajdująca się pomiędzy Bramą Wrocławską a zamkiem, ma formę półcylindryczną. Wieża została zbudowana, a w zasadzie dobudowana do muru kurtynowego, w 1527 roku. Wówczas to miasto opodatkowało się w celu poprawy obrony przed ewentualnym najazdem tureckim. Ówczesny książę Oleśnicy – Jan Podiebradowicz – chciał wzmocnić odcinek murów miejskich łączących się z umocnieniami zamkowymi. Na północ od budowli mur został dodatkowo wzmocniony masywnymi przyporami. W 1643 roku na rozkaz dowódcy wojsk szwedzkich gen. Arvida Wittenberga rozebrano górną partię bastei. W II połowie XIX wieku rozebrano jej dolne partie. W 1959 roku i w 1972 roku przeprowadzono prace konserwatorskie wieży. Grubość jej ścian to 145 cm, a wysokość wynosi ok. 5 m, jednak pierwotnie miała ona wynosić nawet do 8 m.
W odcinku murów na północ od bastei, pomiędzy przyporami, w przyziemiu znajdują się ceglane łęki. Świadczą one o zastosowaniu w tym miejscu fundamentów filarowo-łękowych, które wznoszono na terenach podmokłych lub bagiennych, aby zmniejszyć głębokość fundamentów.