Podobnie jak ta ostatnia, Qingbai była wypalana do góry nogami, o czym świadczą zeszkliwione podstawy naczyń, podczas gdy brak szkliwa na ich górnych częściach.
Qingbai zaczęto wytwarzać w Jingdezhen na początku okresu Song i szybko stała się ona głównym ceramicznym produktem jego pieców. Jej glazura miała przypominać żad, co pozostawało ideałem dla całej ówczesnej chińskiej porcelany. Z uwagi na brak pełnej kontroli nad procesem redukcji tlenku początkowo szkliwo miało kolor raczej szarawy, beżowy lub jasnożółty, zaś ciało było raczej masywne i mało plastyczne. W środkowym okresie Song osiągnięto jednak doskonałą niebieskawą glazurę, z przebłyskami zieleni, przy czym jednocześnie poprawiono gęstość i przezroczystość ciała, które było tak czyste, że pokazywało odbicia przedmiotów. To w tym czasie zaczęto używać nazwy Yingqing. Delikatne i cienkie ciało charakteryzowało się teraz wielką plastycznością, pozwalając na ogromną różnorodność form wytwarzanych z niego przedmiotów i stosowanie precyzyjnej dekoracji reliefowej.