, ).
Człowiek z różnych części świata W apokryfie pierwszy człowiek jest opisany jako stworzony z ośmiu części świata: ciało z ziemi, kości z kamieni, krew z morza, oczy ze słońca, myśli z chmury, „światło ze światła”, oddech z wiatru, ciepło z ognia. opowiada podobną historię: umysł od Chrystusa, myśli z chmur, „świat-ludzie” od Adama, kości z kamienia, ciało z ziemi, krew z wody morskiej. Taka apokryficzna historia jest powszechna wśród Rosjan i Bułgarów i ma lub praindoeuropejskie korzenie. Zgodnie z świat został stworzony w wyniku rozczłonkowania boskiego antropomorficznego stworzenia lub byka.
Ludzie z potu Najstarsza historia antropogoniczna zawarta jest w zapisie Powieści minionych lat pod rokiem 1071, gdzie opowiadają ją zbuntowani wołchwowie. Sam datuje się na koniec 1073 – początek 1074 lub jesień 1076 roku. Według Powieści, dwoje wołchwów pojawiło się w czasie złych zbiorów i głodu, ogłaszając ludziom, że znają przyczyny klęsk. Przybywając do dużych osad z funkcjami administracyjnymi, pohostów, wykonywali specjalne czynności rytualne. Twierdzili, że „najlepsze żony” ukrywają chleb, miód, ryby i futra. Ludzie przyprowadzali do nich swoje siostry, żony i matki, a wołchwowie zabijali je, wykonując nacięcie za ramieniem i dosłownie wyjmując z ich ciał żądane zapasy.