Abu Ahmad Ṭalḥa ibn Jaʿfar ibn Muḥammad ibn Hārūn al-Muwaffaq bi'Llah (), znany również jako Al-Muwaffak Billah (, "Błogosławiony przez Boga"; ur. 29 listopada 843 w Samarze - zm. 2 czerwca 891 w Bagdadzie) – abbasydzki książkę i przywódca wojskowy, który pełnił funkcję regenta kalifatu Abbasydów przez większą część panowania swojego brata, kalifa Al-Mu’tamida.
Biografia Talha, powszechnie znany pod kunją Abu Ahmad, urodził się 29 listopada 843 roku jako syn kalifa Dżafara al-Mutawakkila (panującego w latach 847–861) i greckiej niewolnicy, konkubiny Ashar, znanej jako Umm Ishak.
W 861 roku Al-Muwaffak był świadkiem śmierci ojca w Samarze z rąk tureckich niewolników wojskowych (ghilman). Arabski historiograf At-Tabari podaje, że tej nocy pił z ojcem i natknął się na zabójców, gdy szedł do toalety, ale po krótkiej próbie ochrony kalifa, udał się do swoich komnat, gdy zdał sobie sprawę, że jego wysiłki są daremne. Morderstwo zostało niemal na pewno podżegane przez syna i następcę Al-Mutawakkila, Al-Muntasira, który natychmiast wstąpił na tron. Niemniej jednak rola samego Abu Ahmada w tej sprawie jest również podejrzana, biorąc pod uwagę jego późniejsze bliskie związki z tureckimi dowódcami wojskowymi.