Reuben Braff (ur. 16 marca 1927 w Bostonie, zm. 9 lutego 2003 w Chatham) – amerykański kornecista jazzowy. Reprezentant stylów: dixieland i swing.
Życiorys Był samoukiem muzycznym i w prostej linii następcą Louisa Armstronga i Bixa Bederbecke’a. W latach 40. XX wieku występował w imprezach okolicznościowych i klubach Bostonu. Na przełomie dziesięcioleci 40./50. występował w zespołach klarnecistów Edmonda Halla i Pee Wee Russella. W 1953 przeniósł się do Nowego Jorku. Dzięki swojej biegłości instrumentalnej bez trudu znajdował zatrudnienie w zespołach grających jazz tradycyjny lub swing. Współpracował m.in. z puzonistami Vicem Dickensonem i Urbiem Greenem, oraz pianistą i bandliderem Natem Pierce’em. Był jedną z gwiazd sesji nagraniowych formacji trębacza Bucka Claytona. Nagrywał również jako lider dla wytwórni Vanguard. W połowie lat 50. grał w zespole „Króla swingu” Benny’ego Goodmana. Mimo renomy świetnego instrumentalisty, był uważany za muzyka staroświeckiego. Jako że stare style jazzowe przeżywały wówczas kryzys, przez szereg następnych lat miał kłopoty ze znalezieniem dłuższego zatrudnienia. W latach 60. grał na koncertach organizowanych przez pianistę i producenta George’a Weina w ramach skupionej wokół niego grupy muzyków, tzw. Newport All-Stars.