Uzbrojenie przeciwlotnicze początkowo stanowiły dwie armaty automatyczne kalibru 40 mm Vickers-Terni model 1917 o długości lufy L/39, umieszczone na burtach na tylnych końcach pokładu dziobowego. Zapas amunicji wynosił 3000 nabojów. Uzupełniały je dwa podwójnie sprzężone karabiny maszynowe kalibru 13,2 mm Breda na mostku. W latach 1933–34 montowano dwa dalsze podwójnie sprzężone km-y na platformie za drugim kominem, po bokach dalmierza. Dla karabinów maszynowych przewidywano początkowo 3000 nabojów. Pod koniec 1941 roku mało skuteczne działka kalibru 40 mm i karabiny maszynowe zamieniono na siedem działek automatycznych kalibru 20 mm z 2400 nabojów na lufę – przy czym wyjątkowo „Antonio da Noli” zamiast typowych działek 20 mm Breda otrzymał działka 20 mm OerlikonStarsza publikacja podaje, że zamontowano działka 37 mm i 20 mm Breda dopiero w 1942 roku.. Na przełomie 1942/1943 roku na miejscu rufowego aparatu torpedowego dodano platformę z dwoma działkami przeciwlotniczymi kalibru 37 mm Breda model 1939. Zapas amunicji do nich wynosił 3600 nabojów3060 nabojów według i .