Uzbrojenie przeciwlotnicze początkowo stanowiły dwa działka automatyczne kalibru 40 mm Vickers-Terni model 1917 o długości lufy L/39, umieszczone na burtach na tylnych końcach pokładu dziobowego. Ich zapas amunicji wynosił 3000 nabojów. Uzupełniały je dwa podwójnie sprzężone karabiny maszynowe kalibru 13,2 mm Breda na mostku. W latach 1933–34 montowano dwa dalsze podwójnie sprzężone km-y na platformie za drugim kominem. Dla karabinów maszynowych przewidywano początkowo 3000 nabojów. Pod koniec 1941 roku mało skuteczne działka kalibru 40 mm i karabiny maszynowe zamieniono na siedem działek automatycznych kalibru 20 mm z 2400 nabojów na lufęTak podaje i pośrednio , natomiast według „Lanzerotto Malocello” nie miał modyfikowanej artylerii przeciwlotniczej (co jest mało wiarygodne w obliczu modernizacji innych niszczycieli).. Pod koniec 1942 roku na miejscu rufowego aparatu torpedowego dodano platformę z dwoma działkami przeciwlotniczymi kalibru 37 mm Breda model 1939 z zapasem 3060 nabojówTak podają i , natomiast według „Lanzerotto Malocello” nie miał modyfikowanej artylerii przeciwlotniczej i zachował aparat torpedowy..