Miklós Beresztóczy (ur. 26 maja 1905 w Budapeszcie, zm. 11 września 1973 tamże) – węgierski duchowny rzymskokatolicki, prałat, kanonik, polityk.
Życiorys Urodzony pod nazwiskiem Bartmann. Ukończył studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Loránda Eötvösa, gdzie później uzyskał doktorat. W 1928 roku przyjął święcenia kapłańskie, po czym był nauczycielem religii i kapelanem w Instytucie Notre-Dame de Sion. Od 1929 roku pracował jako archiwista (od 1937 roku także sekretarz) arcybiskupa ostrzyhomskiego. W 1936 roku został szambelanem papieskim. W 1939 roku objął funkcję kierownika wydziału katolickiego w Ministerstwie Wyznań i Oświecenia Publicznego. W 1948 roku został mianowany kanonikiem i został dyrektorem Akcji Katolickiej w Budapeszcie (do 1957 roku). W związku z procesem kard. Józsefa Mindszentyego został aresztowany w listopadzie 1948 roku, zwolniony z więzienia w lipcu 1949 roku.