31 maja tego samego roku na probostwie załęskim zorganizował zebranie niemiecko identyfikujących się duchownych celem omówienia bieżącej sytuacji politycznej i kościelnej oraz zaplanowania dalszych działań.
W latach 1922–1925 był członkiem Rady Konsultorów Administracji Apostolskiej Górnego Śląska.
1 lutego 1923 został oficjałem I Trybunału Katowickiego, mianowany na to stanowisko przez ówczesnego administratora apostolskiego ks. Augusta Hlonda. Pełnił tę funkcję do 25 lutego 1927 roku – zastąpił go ks. Wilhelm Kasperlik. Po powołaniu diecezji katowickiej został członkiem kapituły katedralnej jako jedyny kanonik niemieckiego pochodzenia. W diecezji katowickiej był m.in. komisarzem biskupim północnego komisariatu i komisji technicznej budowy katedry pw. Chrystusa Króla. Był także członkiem zarządu powołanego w 1927 roku Zjednoczenia Kapłanów „Unitas” Diecezji Katowickiej.
W 1931 roku mianowany został prałatem domowym Jego Świątobliwości. Godności tej dostąpił w uznaniu zasług, jakie miał dla Kościoła, parafii i diecezji, pełniąc w niej różne ważne funkcje.