Opus Pacis – węgierski ruch katolicki, istniejący w latach 1957–1989. Członkowie ruchu współpracowali z rządem Węgierskiej Republiki Ludowej, oficjalnie w celu wspierania „idei pokoju” Krajowej Rady Pokoju.
Historia W 1950 roku na Węgrzech został zainicjowany ruch księży pokoju, współpracujących z aparatem komunistycznym. W 1951 roku władze obsadziły podległymi sobie duchownymi istotne stanowiska biskupie i proboszczowskie w kraju, w tym prymasowską archidiecezję ostrzyhomską. Wpisanie redagowanego przez ruch czasopisma „Kereszt” na indeks ksiąg zakazanych (1955) oraz wymówienie księżom pokoju jurysdykcji kościelnej przez kard. Józsefa Mindszentyego (1956) spowodowało odpływ członków i załamanie się ruchu.
Na początku 1957 roku rząd rozpoczął przygotowania do przywrócenia ruchu „pokojowego”. W styczniu 1957 roku nastąpiła fala aresztowań duchownych za wspieranie powstania węgierskiego. W tych okolicznościach w lutym 1957 roku rozpoczęły się negocjacje pomiędzy rządem a Kościołem. Episkopat Węgier zgodził się na utworzenie ruchu „pokojowego” pod warunkiem wierności kapłanów biskupom, rozwiązania dawnego ruchu i zamknięcia czasopisma „Kereszt”. Władze przystały na te warunki. Efektem czego było utworzenie przez władzę biskupią 23 maja 1957 roku organizacji Opus Pacis.