Koszary w Gnieźnie – kompleksy koszarowe znajdujące się na terenie garnizonu Gniezno.
Przed I wojną światową stacjonowały w nich niemieckie 12 pułk dragonów i 49 pułk piechoty; w okresie II Rzeczypospolitej dowództwo 17 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty oraz pododdziały 17 pułku artylerii lekkiej i 69 pułku piechoty, a po II wojnie światowej jednostki 12 Brygady Artylerii Ciężkiej, a później 91 Wejherowski pułk artylerii przeciwpancernej.
Charakterystyka Na terenie garnizonu gnieźnieńskiego funkcjonowało kilka kompleksów koszarowych. Od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku w koszarach przy ulicy Sobieskiego stacjonował niemiecki 49 pułk piechoty. W okresie I wojny światowej sformowano w nich 357 pułk piechoty. Koszary kawaleryjskie wzniesione zostały w 1892, a do 1914 kwaterował w nich niemiecki 12 pułk dragonów im. von Arnima (2 Brandenburski). Typowy układ dla koszar niemieckich z tego okresu sytuował wzdłuż ulicy szwadronowe bloki koszarowe. W głębi kompleksu koszarowego przy ulicy Wrzesińskiej znajdowało się pięć obszernych stajni, z których trzy połączone były krytymi ujeżdżalniami. mały|Koszary piechoty w 1918 W grudniu 1918 kompleks stał się ważnym miejscem formowania jednostek powstańców wielkopolskich. Już na początku stycznia 1919 Mariusz Wachtel rozpoczął organizację kompanii piechoty, a ppor.