Zachwyt matki udzielił się wszystkim, ponury dziadek Jan uznał narodziny bliźniaczek za wolę nieba i zwrócił się do syna by nadać im imiona – Aniołek I i Aniołek II.
Był to czas, gdy po odkryciu Ameryki nastąpił rozwój miast, otwierały się rynki Europy Zachodniej na polskie zboża. Szlachta budowała nowe folwarki, karczowała lasy, przeznaczając je na pola uprawne. Każda z córek nazwana Aniołkiem otrzymała na zabezpieczenie po folwarku nazwanym od jej imienia.
Ród Trzcińskich władał kompleksem dóbr Trzcińskich do 1812 roku. W tym roku Ignacy Trzciński zamienił się z baronem Knobelsdorfem na Biskupice na Górnym Śląsku. Odtąd w rękach różnych właścicieli znalazła się rozdrobniona majętność.
W 1846 roku w majętności Trzcinica znajduje się mniejsza wieś Aniołka – folwark w którym są dwa domy i 22 osoby. W 1881 roku Simon Zadik dzierżawił Aniołkę I jako dobra rycerskie – 358,45 ha, gorzelnia, cegielnia. W Aniołce II w 1884 roku gospodarzył inspektor Rother. Znajdowała się tam czynna gorzelnia parowa.
W 1950 roku utworzono w Aniołce Pierwszej spółdzielnię produkcyjną, która przetrwała tylko do 1956 roku, ponownie dokonano parcelacji gruntów i od tego czasu mieszkańcy Aniołki Pierwszej gospodarują na 19 gospodarstwach indywidualnych.