W 1844 roku dobra lubartowskie, a wraz z nimi Annobór przejęte zostały przez Bank Polski, a następnie skarb państwa. W 1859 roku nabył hrabia Mycielski. Około 1860 roku folwark i wieś Annobór wyłączone zostały z dóbr lubartowskich i stały się częścią dóbr Łuck. W 1861 roku został sprzedany folwark Annobór, który w 1862 roku przeszedł w ręce drobnych -chłopów-kolonistów. Wraz z pobudowaniem wsi gospodarskiej wybudowano naturalnie karczmę – miejsce życia XIX wiecznej wsi.Pobudowano ją na południowym skraju starej wsi chłopskiej, przy pastwisku Białe Błoto, gdzie rozchodzą się drogi do Majdanu i lasu Lipnik. Karczma ta jest naniesiona na obrysie pomiarowym „Dóbr prywatnych Łucka i Annobór” z 1872 roku. Na początku XX wieku miejscowość opisana została jako wieś położona w Guberni Lubelskiej, powiecie lubartowskim, gminie Łuck, parafia Lubartów. Folwark uległ spaleniu w 1915 roku w wyniku walk przebiegającego tamtędy frontu. O zaciętości tych walk świadczy cmentarz wojskowy z zachowanymi grobami, położony na skraju lasu na gruntach sąsiedniej wsi Nowodwór. Na dzień 20 września 1921 r. w Annoborze znajdowały się 32 budynki mieszkalne, mieszkało 234 osób (w tym 119 mężczyzn oraz 115 kobiet).