Cukrownia „Łubna” – zlikwidowana cukrowania funkcjonująca w latach 1845–2006 w centrum Kazimierzy Wielkiej w województwie świętokrzyskim.
Historia mały|lewo|Budynek główny w ostatnim roku działalności cukrowni (2006) Fabrykę założono w 1845, jako szósty zakład przemysłu cukrowniczego na ziemiach polskich pod zaborami. Przez dziesięciolecia cukrownia miała decydujący wpływ na rozwój gospodarczy i przestrzenny Kazimierzy Wielkiej, wpływając na rozwój miejscowości i okolic, czyniąc z Kazimierzy miasto przemysłoweCzarny, J. „Proces kształcenia architektów a ich pierwsze doświadczenia projektowe na przykładzie propozycji zagospodarowania fragmentu Kazimierzy Wielkiej”, w: Przestrzeń i Forma 25 (2016), s. 93–94.. Inicjatorem pomysłu wzniesienia zakładu był hrabia Henryk Łubieński, a jego założycielem bratanek i spadkobierca Henryka, Kazimierz, który jednocześnie założył niezbyt długo działającą cukrownię w nieodległych Pełczyskach. mały|lewo|Tzw. „Baszta” w Rynku, czyli dawna gazownia zakładowa, obecnie muzeum regionalne W początkowym okresie działalności „Łubna” zajmowała 5 mórg i 177 prętów powierzchni i pozostawała własnością hrabiego Kazimierza Łubieńskiego, który zaciągnął pokaźny kredyt na modernizację i nie był w stanie dokonać jego spłaty. Obiekty zlicytowano zatem i sprzedano gremiu kilku osób (m.in.