Adolf Gustaw Ulrych (ur. 23 lutego 1895 w Szczakowej, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 23 lutego 1895 w Szczakowej, w ówczesnym powiecie chrzanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Józefy z domu Böhm.
W czasie I wojny światowej jako uczeń szkoły realnej wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 4 pułku piechoty jako jednoroczny sekcyny. Po odzyskaniu niepodległości służył w kompanii sztabowej Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków, a później w Oddziale I Sztabu DOGen. Kraków i Okręgowym Zakładzie Gospodarczym. 14 kwietnia 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 kwietnia tego roku podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919, poz. 1478.. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami pełnił funkcję komendanta stacji zaopatrzenia Krasne. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.