Bibliografia nie rejestruje: wydawnictw zwartych bez adresu wydawniczego, tychże poniżej 17 stron (do 1998 roku poniżej 4 stron) z wyjątkiem cymeliów, druków bibliofilskich, literackich, materiałów konferencyjnych, spisów bibliograficznych; większości wydawnictw zwartych o nakładzie poniżej 100 egzemplarzy; odbitek i nadbitek oraz wydawnictw skoroszytowych, wobec których zaplanowane jest uzupełnienie kart poprzez dodruk i wymianę. W każdym indywidualnym przypadku ewentualne odrzucenie materiału, zwłaszcza dokumentów życia społecznego, zależy od subiektywnej oceny bibliografa, nawet posiadanie przez wydawnictwo numeru ISBN nie przesądza o jego włączeniu do bibliografii. Od 1949 roku nie są rejestrowane polonika zagraniczne, co do których utworzono osobną bibliografię. Nie rejestrowano także dokumentów dźwiękowych i dokumentów audiowizualnych.
Układ Bibliografia początkowo była porządkowana w obrębie trzech działów nadrzędnych: społeczeństwo, przyroda, kultura, które rozpadały się na 26 działów. Był to system wzorowany na porządkowaniu radzieckiej dokumentacji, stosowano go do 1985 roku. Od 1986 roku jest stosowany układ według uniwersalnej klasyfikacji dziesiętnej (UKD).