Fryderyka Olesińska, właściwie Frida Opozdower (ur. 1900, zm. 1944 (?) w Warszawie) – polska fotografka żydowskiego pochodzenia, członkini Fotoklubu WarszawskiegoW. Żdzarski, Historia fotografii warszawskiej, Warszawa 1974, s. 160..
Studiowała filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W roku akademickim 1924/1925 wygłosiła referat O kinematografii w związku z zagadnieniem ruchu dla Koła Filozoficznego Studentów UW. Po ukończeniu studiów udała się do Wiednia, gdzie uczęszczała do wyższej szkoły Graphische Lehr- und Versuchsanstalt i poznawała tajniki fotografii pod okiem Trudy Fleischmann135 Aukcja Antykwaryczna. Katalog antykwariatu "Rara Avis", Kraków 2002, s. 46-47.. W maju 1935 zadebiutowała na wystawie fotograficznej w Zachęcie. Krytyka bardzo przychylnie przyjęła prace artystki, dostrzegając jest wielki talent portrecistki. Serie portretów prezentowała także na XVI Wystawie Fotografiki Polskiej we Lwowie w roku 1936A. Oblas, XVI doroczna Wystawa Fotografiki Polskiej we Lwowie, "Przegląd Fotograficzny", 1936, nr 7-8, s. 137.. O kolejnej wystawie jej prac, urządzonej w 1937 roku w PTF Marian Dederko pisał: "Artystka odrzuca wszystkie tradycje, wszystkie nakazy i kanony dawniejszej estetyki i mody. Głównym (...) ideałem jest u niej głębia wyrazuM. Dederko, Wystawa Fryderyki Olesińskiej, "Fotograf Polski" nr 2/ 1937, s.