Martyn Young z musicOMH zauważa, że „zmuszona do zrobienia czegoś innego z powodu okoliczności, Owens poszperała głęboko w swojej muzycznej duszy i sięgnęła do swoich najgłębszych twórczych kryteriów, aby nagrać niezwykłą płytę, będącą produktem odrębnego czasu i miejsca w historii”. Stephen Worthy z miesięcznika Mojo odnosi wrażenie, że LP.8 to „mroczne przepowiednie osadzone w eterycznej, hipnotycznej elektronice.
Według Paula Simpsona z AllMusic na LP.8 Owens „czerpie z różnych, pozornie sprzecznych mistycznych energii, tworząc muzykę, która rzuca wyzwanie i szokuje w takim samym stopniu, jak koi”.
„Po kilku bardzo osobistych tematach na delikatnym, wykwintnym Inner Song, Kelly Lee Owens zanurza się w abstrakcję na swoim najnowszym albumie, LP.8 – stwierdził Connor Duffey z Resident Advisor.
Kristy Sawyer z Beats Per Minute wyraziła opinię, że „jeśli przestrzeń ma dźwięk, to Kelly Lee Owens wykorzystała go w swoim najnowszym albumie LP.8 (…) Płyta ta opowiada o opozycji: prześladuje, ale koi, odpycha, jednocześnie wciągając. Podczas słuchania ta nieokiełznana eksploracja dźwięku stanie się częścią twojej własnej dialektycznej podświadomości, a nie ścieżką dźwiękową na parkiecie.