Dopiero w obliczu zbliżającego się frontu Armii Czerwonej i wzrostu zapotrzebowania na opiekę medyczną i duchową nad rannymi, represje ustały i zezwalano na sprawowanie mszy św. i udzielanie sakramentów. Wraz z uchodźcami przedostał się w 1945 drogą morską do Warnemünde koło Rostocku. Trafił do angielskiej niewoli, w której znajdował się do sierpnia 1945. Następnie posługiwał jako duszpasterz w parafiach w Köln i Oberdollendorf k. Bonn. Od 1950 był nauczycielem religii w Königswinter, od 1954 radcą szkolnym w gimnazjum im. Beethovena w Bonn (Beethoven-Gymnasium Bonn), od 1974 radcą w szkolnym w Niederdollendorf. W następnym roku mianowany został radcą konsystorialnym przy warmińskim wizytatorze apostolskim.
Za namową prof. Bernharda Stasiewskiego rozpoczął pisanie pracy doktorskiej na temat konfliktów i napięć na linii diecezja warmińska – Trzecia Rzesza, których doświadczył kilkadzieścia lat wcześniej na własnej skórze. W 1973 uzyskał na Uniwersytecie w Bonn na podstawie dysertacji na ten temat stopień doktora. W 1975 praca ukazała się drukiem pod tytułem Das Bistum Ermland und das Dritte Reich. W 1983 przeszedł na emeryturę, lecz jeszcze przez kilka lata pracował jako nauczyciel nieetatowy w Beethovengymnasium i odprawiał msze święte. Wraz z wycieczkami przyjeżdżał na Warmię, odwiedzając sanktuaria m.in.