Gymnusa brevicollis – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny rydzenic. Szeroko rozmieszczony w palearktycznej Eurazji, a ponadto zawleczony do nearktycznej Ameryki Północnej.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1800 roku przez Gustafa von Paykulla pod nazwą Staphylinus brevicollis.

Morfologia thumb|left|Genitalia Chrząszcz o wydłużonym, łódkowatym w zarysie ciele długości od 5 do 6 mm. Ubarwienie ma czarne z rdzawoczerwonymi stopami i pierwszym członem czułków. Człony w środkowej części czułków są dwukrotnie dłuższe niż szerokie. Powierzchnia głowy jest błyszcząca. Przedplecze również jest lśniące, bardzo drobno i umiarkowanie gęsto punktowane. Pokrywy i odwłok są matowe, o powierzchni szagrynowanej oraz bardzo drobno i gęsto punktowanej. Owłosienie jest niewyraźne i wszędzie ustawione prosto ku tyłowi.

Ekologia i występowanie Owad zasiedlający stanowiska wilgotne, w tym torfowiska. Bytuje pod gnijącymi liśćmi, wśród wilgotnych mchów i w napływkach. Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od jesieni do wiosny.