Abū al-Manṣūr Muḥammad ibn Aḥmad ibn Ṭalḥa ibn Jaʿfar ibn Muḥammad ibn Hārūn al-Kāhir bi’Llāh (), zwany również jako Al-Kahir bi’Llah (, „Zwycięski z woli Boga”; ur. 899 w Bagdadzie, zm. 18 października 950 tamże) – dziewiętnasty kalif z dynastii Abbasydów.
Życiorys Ojcem Al-Kahira był szesnasty kalif Al-Mu’tadid, którego kalifat trwał od 892 do 902 roku. Matką Al-Kahira była konkubina ojca o imieniu Fitna. Miał on również starszego brata, Al-Muktadira, który był osiemnastym kalifem Abbasydów w latach 908–932. Jego kunja brzmiała Abu Mansur.
Kalifat Al-Kahir dwukrotnie pełnił funkcję kalifa. Po raz pierwszy został nim w marcu 929 roku w wyniku konfliktu Al-Muktadira z dowódcą naczelnym Mu’nisem al-Muzaffarem. Mu’nis przeprowadził zamach stanu i obalił ówczesnego kalifa. Dwa dni później Al-Muktadir został przywrócony na tron i pierwszy kalifat Al-Kahira się zakończył.
W 932 roku doszło do kolejnego konfliktu z Mu’nisem al-Muzaffarem, który doprowadził do śmierci Al-Muktadira w bitwie. Urzędnicy sugerowali początkowo, że to syn Al-Muktadira, Ahmad, później znany jako Ar-Radi, ma zostać następnym kalifem, jednak ostatecznie tytuł ten przyznano Al-Kahirowi. Został nim drugi raz 31 października 932, gdy miał 35 lat.