Brał udział w walkach we Francji gdzie ukończył Szkołę Podchorążych i wstąpił do 3 Dywizji Strzelców Karpackich.
Po klęsce Francji został internowany w Szwajcarii, skąd przedostał się do Palestyny i wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Jej dowódca, Generał Stanisław Kopański, napisał o nim następująco: Tarnowski należał do najodważniejszych żołnierzy w Pułku Artylerii Karpackiej. Dwa razy wyróżnił się w boju - pod Tobrukiem oraz w bitwie pod Bardią - i został odznaczony Krzyżem WalecznychKopański S., Wspomnienia wojenne 1939–1945, Warszawa: Bellona, 1990, s. 19, 34, ISBN 83-11-07819-X, OCLC 69456650.
Na własną prośbę został przeniesiony do Anglii i po ukończeniu kursu dla komandosów w Warmham Court wszedł w skład wojsk spadochronowych. Jednak nigdy nie został zrzucony do Polski. Wstąpił do I Dywizji Pancernej Generała Maczka - do X Pułku Dragonów.
Skończył wojnę w stopniu podporucznika, odznaczony czterokrotnie Krzyżem Walecznych. Po wojnie nie mógł wrócić do Polski i osiedlił się w Anglii. Dopiero w 1957r. mógł wraz z siostrą Zofią z Tarnowskich-Moss odwiedzić Polskę i Duklę.