Rudzińscy herbu Prus III z Ziemi Ciechanowskiej - ród szlachecki z Mazowsza.
Wsie gniazdowe tego rodu to Rudno-Czachy, Rudno-Kadzie Stare (czyli Rudno Jeziorowe czyli Rudno Wielkie), Rudno Kmiece Adamowe, Rudno-Kosiły, Rudno-Stradniki znajdujące się w parafii Krzynowłoga Mała w powiecie przasnyskim w ziemi ciechanowskiej. Pieczętują się herbem Prus III (Nagody): na tarczy dwudzielnej w słup czerwono-błękitnej w polu pierwszym kosa srebrna barkiem w prawo, ostrzem w dół, u góry złączona z połową takiej samej podkowy, na których zaćwieczony półtorakrzyż złoty, bez dolnego lewego przewiercia. Przezwisko: Orczyk.
Pierwotnie Rudno było wsią książęcą, która po 1428 r. została nadana szlachcie. Najstarsze wzmianki: w 1415 r. zarządcami tych dóbr byli bracia Maciej, Włost, Andrzej i Paweł. W 1428 r. bracia Włost i Maciej de Rudno, zarządcy wsi książęcej otrzymali od księcia Janusza 6 włók lasu pomiędzy wsiami Rudnem, Krzynowłogą, Łojami i Morawami (miejsce to ponoć nazwane zostało Dobrzyjałowem). Zaś w 1442 r. książę Bolesław IV nadal dalsze 7 włók w Rudnie Andrzejowi i Wszeborowi de Rudno. W 1446 r. tenże sam książę nadal dobra swe Rudno Mikołajowi Zarembie na prawie niemieckim (z podatkiem 4 gr. od łanu), zwalniając go z innych opłat i zezwalając mu na polowania na wszelką zwierzynę i ptactwo z wyjątkiem żbików, tarpanów i sokołów.