W eksykatach kapelusz jest szarobrązowy, blaszki brązowe do ciemnobrązowych, z wyjątkiem wciąż białawej podstawy trzonu. Cechy mikroskopowe Bazydiospory średnio 6,6 × 4,0 μm, Q = 1,2–2,4, średnio 1,7, łezkowate do kropelkowatych, jajowate lub szerokoeliptyczne, gładkie, szkliste, często w tetradach, nieamyloidalne, niecyjanofilne. Podstawki 17,5–28,7 × 5,8–9,5 μm, 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe, cylindryczne do lekko maczugowatych, szkliste. Trama blaszek prawie regularna, podobna do tramy kapelusza. Cystyd brak. Skórka kapelusza zbudowana z gładkich strzępek o szerokości 4–9 μm i końcach cylindrycznych lub lekko maczugowatych. Trama kapelusza zbudowana głównie z równoległych strzępek, stająca się bardziej nieregularna w pobliżu hymenium, zbudowana z cylindrycznych do napęczniałych strzępek o średnicy 4–7 μm, częściowo wyraźnie inkrustowana. Występują sprzążki na strzępkach we wszystkich częściach grzyba i u podstawy podstawek.
Występowanie i siedlisko Występuje w niektórych krajach Europy. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył jedno stanowisko, w późniejszych latach podano następne.
Grzyb saprotroficzny rozwijający się na próchnicznej glebie i próchniejącym drewnie drzew liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate