Audyt zewnętrzny lub (hist., a także obecnie w odniesieniu do sądów, jednostek organizacyjnych prokuratury, notariatu, służby komorniczej oraz w spółdzielczości) lustracja (z łac. lustratio) albo (hist., a także obecnie w odniesieniu do finansów) rewizja – badanie przeprowadzane planowo przez wykwalifikowane uprawnione osoby niezależne od badanej jednostki.
Wyróżnia się dwa rodzaje takiego audytu: audyt drugiej strony (np. audyt dostawcy – ma miejsce wówczas, gdy przedsiębiorstwo przeprowadza audyt u swoich aktualnych lub potencjalnych dostawców, występując w roli zamawiającego). audyt trzeciej strony (np. audyt certyfikujący)
W sektorze finansów publicznych oznacza w odróżnieniu od absolutorium badanie przeprowadzane przez niezależną instytucję kontrolną (np. przez Najwyższą Izbę Kontroli, a w przypadku jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych osób prawnych również przez regionalne izby obrachunkowe) w oparciu o rozmaite kryteria: zgodność podejmowanych decyzji z obowiązującym prawem (kryterium legalności) gospodarność środkami publicznymi (kryterium gospodarności) kwalifikacje (zdrowotne, zawodowe) osób do wykonywania określonych czynności lub sprawowania określonej funkcji
Formą audytu zewnętrznego jest również audyt finansowy zlecany np.