Stojan Novaković, właśc. Kosta Novaković cyr. Стојан Новаковић (ur. 13 listopada 1842 w Šabacu, zm. 18 lutego 1915 w Niszu) – serbski historyk, pisarz, dyplomata i polityk, dwukrotny premier Serbii (1895-1896, 1909).
Życiorys Urodził się jako Kosta Novaković, w rodzinie biednego stolarza. Kształcił się w liceum w Belgradzie, a następnie, dzięki stypendium państwowemu na wydziale prawa Szkoły Wyższej w Belgradzie. Od czasu studiów posługiwał się imieniem Stojan. Po ukończeniu studiów pracował jako urzędnik w ministerstwie finansów, w latach 1865–1869 jako nauczyciel w gimnazjum, a od 1869 w Bibliotece Narodowej. Był autorem ustawy o Bibliotece, na mocy której kustosze w niej zatrudnieni zostali zrównani w prawach z profesorami Szkoły Wyższej. Jako dyrektor Biblioteki rozpoczął drukowanie katalogów bibliotecznych.
W 1873 książę Milan Obrenović mianował go na stanowisko ministra edukacji w rządzie Jovana Risticia. W latach 1875–1880 pracował na etacie profesora w Szkole Wyższej. Od 1880 związany politycznie z Serbską Partią Postępową, w tym samym roku po raz kolejny objął kierownictwo resortu edukacji. Jako minister wprowadził w Serbii obowiązek szkolny – od 1882 sześcioletnia szkoła podstawowa była obowiązkowa dla wszystkich dzieci w Serbii.