Wyróżniano odmianę coupé de ville, w której dach nad kierowcą był zwijany. Ich odmianą były nadwozia odpowiednio landaulet i coupe-landaulet, w których tylna część karety miała otwierany dach. Wyróżniana też odmiana taxi-landaulet, typowa dla taksówek, miała zupełnie odkryte miejsce kierowcy przed zamkniętym przedziałem. Nadwozie coupé w tym okresie było dwudrzwiowym, na ogół dwuosobowym nadwoziem zamkniętym bez przedziału dla kierowcy. Nadwozie kabriolet (fr. cabriolet) było nadwoziem zamkniętym, także z boków, w którym można było otwierać dach. Od nadwozi tourer (torpedo) kabriolet różnił się tym, że miał stałe okna boczne, które mogły mieć opuszczane szyby, albo mogły być opuszczane w całości z ramkami.
Poza podstawowymi typami, na początku XX wieku wyróżniano około 20 szczegółowych odmian nadwozi. Należy jednak zaznaczyć, że klasyfikacja nadwozi samochodowych nie była uniwersalnie stosowana, bywała różna w różnych państwach, oraz zmieniała się w czasie, stąd spotkane są rozbieżności w określaniu poszczególnych typów nadwozi w literaturze.