Nazwy zwyczajowe W wyniku przeprowadzonej w latach 2002–2008 rewizji systematyki rodzaju difenbachia, opartej na wynikach badań cytogenetycznych, wiele gatunków i mieszańców posiadających dotąd odrębne nazwy polskie zostało uznanych za synonimy jednego gatunku Dieffenbachia seguine (difenbachia Seguiny). Dotyczy to przede wszystkim następujących taksonów: Diffenbachia bowmannii – difenbachia Bowmana Dieffenbachia maculata – difenbachia nakrapiana Dieffenbachia picta – difenbachia pstra Dieffenbachia ×splendens – difenbachia wspaniała Nazwy te nadal można spotkać w wydanej wcześniej literaturze oraz w handlu. W języku angielskim difenbachie określa się zwyczajowa nazwą dumb cane (niema trzcina lub niema laska), co odnosi się do toksycznego efektu działania tych roślin na struny głosowe.
Zastosowanie
Rośliny ozdobne Przedstawiciele tego rodzaju pojawili się w uprawie ogrodniczej w drugiej połowie XIX wieku, jednak ówczesne warunki mieszkaniowe i preferencje estetyczne nie sprzyjały popularyzacji tych roślin. Dopiero nowoczesna architektura wnętrz, zmiana warunków termicznych i świetlnych w mieszkaniach oraz stworzenie atrakcyjnych odmian uprawnych spowodowało popularyzację roślin tego rodzaju od połowy XX wieku.