Batalion Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 5 (baon pchor. rez. piech. nr 5) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP przeznaczony do szkolenia kandydatów na oficerów piechoty rezerwy.
Historia batalionu W październiku 1923 w Niepołomicach został zorganizowany Batalion Szkoły Okręgu Korpusu V. Zadaniem jednostki było przeszkolenie podoficerów zawodowych. W ciągu roku odbywać się miały dwa pięciomiesięczne kursy szkolne. W lutym 1924 w składzie batalionu została utworzona jedna kompania podchorążych rezerwy licząca 62 uczniów. W tym roku obsadę personalną Baonu Szkolnego Piechoty Nr 5 tworzyli: mjr Julian Pajdak na stanowisku dowódcy, por. Eugeniusz Władysław Roth (adiutanta), mjr Mieczysław Drabik i kpt. Paweł Stolarz.
W październiku 1924 batalion został przeniesiony do Bronowic, gdzie zajął koszary im. gen. Sowińskiego. Z dniem 1 sierpnia 1925 minister spraw wojskowych zatwierdził obsadę personalną Batalionu Szkolnego Piechoty Okręgu Korpusu V. We wrześniu 1925 w skład baonu wchodziła kompania szkolna podchorążych rezerwy, kompania szkolna podoficerów zawodowych i kadrowy pluton ćwiczebny karabinów maszynowych. W lutym 1926, po przeprowadzeniu pięciu kursów, zakończono szkolenie podoficerów zawodowych.