Przedmiotem prawniczego zainteresowania nie jest każdy warunek, ale taki, który jest zachowaniem człowieka (czyn).
Teoria adekwatności (związku adekwatnego) Aby uznać dane zachowanie za przyczynę skutek stanowiący znamię ustawowe danego typu przestępstwa musi być typowym, normalnym, przeciętnym następstwem określonego zachowania. Sędzia ustala, czy zgodnie z wiedzą i doświadczeniem skutek A jest typowym, normalnym następstwem zachowania B (tzw. test warunku właściwego). Odwołuje się przy tym do normatywnego wzorca osobowego przeciętnego rozważnego obywatela, ewentualnie wzbogacając go o szczególną wiedzę sprawcy z chwili czynu (tzw. besser wisser).
Teoria relewancji Przenosi problem przypisania skutku na płaszczyznę interpretacji tekstu prawnego zawartego w ustawie karnej. Punktem wyjścia jest ustalenie za pomocą testu warunku sine qua non uwarunkowania danego skutku przez określone zachowania się. Nie każde zachowanie prowadzące do wystąpienia skutku jest desygnatem nazwy czasownikowej użytej w ustawie karnej, a tylko takie, które jest istotne, relewantne dla odpowiedzialności karnej.