Według Paula Simpsona z AllMusic „Podobnie jak jej [Owens] debiut, Inner Song obejmuje wiele emocjonalnych obszarów, a jej odkrywczy duch jest tak samo urzekający, jak przesłanie, które ona wyraża”. Również Max Freedman z magazynu Paste dokonuje porównania między debiutanckim a drugim albumem Owens. „Jednak swoim drugim albumem Inner Song Owens potencjalnie otwiera się na znacznie szerszą publiczność. Ekscytująca, dynamiczna płyta, która przepełniona jest życiem, Inner Song jest pełna tanecznych popisów, które z łatwością zaliczają się do jej najbardziej przystępnych dzieł do tej pory. Jeśli Kelly Lee Owens delikatnie otworzył drzwi między dream popem a techno, to Inner Song pędzi przez nie i buduje świat, w którym pełno jest ekstatycznych, leczniczych, nieskrępowanych dźwięków elektronicznych.
Nadine Smith z Pitchforka podsumowując swoją recenzję stwierdziła, że: „dla Owens loopy – zarówno elektroniczne, jak i liryczne – są uziemiającą obecnością, jak pieśń wypowiadana w stanie medytacji: prosta fraza lub wzór, który działa jak kanał do innego świata. Z Inner Song Owens stara się zabrać słuchacza do miejsca uzdrowienia, znajdując ukojenie w schronieniu powtarzającej się progresji akordów.