Zdaniem Punkowej Strony wokalista potrafi śpiewać, jednak drażnią jego wstawki, zwłaszcza fragmenty „czy dobrze robi ten kto nie robi źle” oraz „dopóki walczysz jesteś zwycięzcą”, które zdaniem autora recenzji brzmią jak wyświechtany slogan żywcem wyjęty z jakiegoś podręcznika poświęconego rozwojowi osobistemu. Autor podsumowuje, że płyta jest dobra, jednak zostawia czytelników z otwartym pytaniem: czy jest to jeszcze anarchopunk?.
Błażej Grygiel w recenzji dla Eska Rock stwierdza, że Włochaty już nie jest tym wrażliwym dzieciakiem, to już nie są czasy marzeń z „Credo” o tym by stworzyć swój świat daleko od zła, jednak już pierwsze przesłuchanie płyty motywuje, żeby wstać i zacząć własną rewolucję. Stwierdził, że album to przeciwieństwo wesołych piosenek pop-punkowych kalifornijskich wesołków.
Mirosław Pęczak w recenzji dla portalu Polityka ocenił płytę 4/6. Stwierdził, że zespół wciąż pozostaje wierny formule anarchopunkowej, co jeszcze kilka lat temu wytykano jako przejaw rockowego skansenu, jednak w momencie wypuszczenia płyty utwory te okazują się nader aktualne, a na płycie nie brakuje