początkowo na stanowisku administratora, później proboszcza oraz przez krótki czas administrował także kuracją w Obrowcu. 15 września 1950 roku został mianowany wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Nysie, gdzie pracował do października 1952 roku. Został zwolniony z funkcji wicerektora pod naciskiem Urzędu ds. Wyznań w Opolu i wydelegowany na studia z historii Kościoła i liturgii w Polsce na Wydział Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Uczył się wówczas m.in. u ks. prof. Mariana Rechowicza. Uzyskał tamże stopień magistra-licencjata teologii na podstawie pracy pt. Rękopisy liturgiczne bibliotek wrocławskich zawierające materiały kultu św. Stanisława Biskupa (XIII–XV wiek). 24 czerwca 1955 roku uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy pt. Kult św. Stanisława Szczepanowskiego na Śląsku w świetle średniowiecznych rękopisów liturgicznych (od XIII do XV wieku);