Starożytna Mezopotamia W kulturze starożytnej Mezopotamii stosunki homoseksualne były znane, chociaż nie występowały jako zjawisko powszechne. Były społecznie akceptowalne tylko w przypadku dominacji partnera aktywnego nad partnerem pasywnym, o niższym statusie. Niewolnik lub jeniec, bez względu na płeć, był rozumiany przez prawo jako część dobytku, więc ze względu na uprzedmiotowienie można było bez konsekwencji zadać mu gwałt. Seks osób o jednakowym statusie był jednak penalizowany, chociaż mezopotamskie zbiory praw poruszają problematykę homoseksualności dość rzadko. Szczególną uwagę zwracają głównie na gwałt na mężczyźnie (karany kolejno zadaniem gwałtu i kastracją gwałciciela), ze względu na upokorzenie zgwałconego mężczyzny poprzez sprowadzenie go do roli kobiety, będącej w kulturze starożytnej Mezopotamii częścią dobytku oraz na pomówienie dotyczące rzekomej homoseksualności innego mężczyzny (karane chłostą, robotami przymusowymi, grzywną i ścięciem włosów).
W ramach kultu Isztar istniała prostytucja sakralna, w której personel świątynny był zaangażowany w homoseksualne akty seksualne w roli pasywnej. Również w tym przypadku partner pasywny był uważany za osobę o niższym statusie społecznym.
Religia i kultura