Józef Wincenty Wodzicki (ur. 8 kwietnia 1775 w Krakowie, zm. 14 czerwca 1847 tamże) – polski ziemianin, właściciel Kościelnik i Prokocimia.
thumb|240px|Grobowiec Wodzickich Życiorys Syn Eliasza i Ludwiki z domu Wielopolskiej. Około 1790 roku ożenił się z Petronelą Jabłonowską. Mieli pięcioro dzieci: Karolinę Ludwikę Mycielską (1800-1849), Elżbietę Emilię Monikę Zborowską, Aleksandra (1810–1853), Henryka (1813–1884), Kazimierza Stanisława Michała (1816–1889).
Jego ojciec w 1796 roku przepisał Prokocim swojej żonie, a ta w 1805 roku sporządziła kontrakt kupna–sprzedaży dóbr na rzecz Józefa. Transakcja została sfinalizowana w 1810 roku.
W 1794 roku przerwał studia w Lipsku i wrócił do kraju, jednak pomimo podpisania akcesu nie zdążył wziąć udziału w insurekcji kościuszkowskiej. Ok. 1807 sprowadził do Galicji nielegalnie Franciszka Ksawerego Matejkę, ojca Jana, jako nauczyciela muzyki dla swoich synów w Kościelnikach. W latach 1811–1813 był członkiem Rady Departamentowej Krakowa. Gdy w 1813 roku książę Józef Poniatowski wycofał się za Wisłę od 30 kwietnia do 7 maja zamieszkał w prokocimskim dworze.
W 1816 roku podczas przeprowadzania demarkacji granicznej Wodzicki był komisarzem z ramienia Austrii.