Abu Bakr Muhammad ibn Ra’ik, znany lepiej jako Muhammad ibn Ra’ik (, zm. 13 lutego 942 roku) – wysoki urzędnik kalifatu Abbasydów, który został dwukrotnie mianowany amir al-umara, czyli dowódcą dowódców.
Życiorys Rodzina Muhammada miała korzenie chazarskie. Przed funkcją amir al-umarem był oficerem wojskowym szesnastego kalifa, Al-Mu’tadida. Wraz ze swoim bratem, Ibrahimem, był protegowanym naczelnego dowódcy Mu’nis al-Muzaffara.
W międzyczasie w Bagdadzie roznosiły się plotki, według których Mu’nis planuje się pozbyć Muhammada i Ibrahima z urzędu. Gdy kalifat w 932 roku został przejęty przez Al-Kahira, Muhammad i jego brat opuścili Bagdad, podobnie jak inni członkowie dworu, którzy sprzeciwiali się Mu’nisowi.
Muhammad ibn Ra’ik który uciekł do Syrii, został wzmocniony napływem dowódców tureckich opuszczających Bagdad i otrzymał list od Al-Muttakiego zapraszający go do powrotu do stolicy Abbasydów. Gdy Kurankij dowiedział się, że Muhammad wraca do Bagdadu, wysłał swoją armię, która spotkała siły zbrojne Muhammada w Ukbarze. Obie armie walczyły kila dni, ale ibn Ra’ik nie był w stanie zapewnić sobie zwycięstwa. Niemniej jednak oddział armii ibn Ra’ika wkroczył do Bagdadu, a dwa dni później większość jego armii.