Samiec ma wierzch opistosomy jaskrawo czerwony lub pomarańczowy z czterema czarnymi, zwykle biało obwiedzionymi łatkami na dwóch przednich parach sigilli, niekiedy zlanymi ze sobą.
Nogogłaszczki samca mają kilka szczecin makroskopowych na przednio-bocznej części cymbium oraz prawie trapezowate do trójkątnego tegulum. Embolus i wstęgowaty, pozbawiony wcięcia konduktor o tępo zaokrąglonym szczycie tworzą razem spiralnie skręcony zespół wierzchołkowy robiący półtora okrążenia wokół dosiebno-odsiebnej osi bulbusa. Lamella jest dobrze wykształcona i nawisa nad tegulum.
Genitalia samicy mają płytkę płciową z parą rozdzielonych owłosionym oskórkiem, szerokich przedsionków przy tylnej krawędzi. Wulwa cechuje się główkami spermatekalnymi na długich, falistych trzonkach stopniowo przechodzących w wielopłatowe zbiorniki nasienne.
Biologia i ekologia Pająk ten zasiedla suche stanowiska nasłonecznione i półcieniste, w tym: kamieniste zbocza, stoki i skarpy o południowej wystawie, stepy, murawy kserotermiczne, nieużytki, stare gaje oliwne oraz skraje sosnowych lasów i zagajników. Rurkowate, zwykle różowo zabarwione oprzędy buduje najczęściej w szczelinach skalnych i pod dużymi kamieniami.