Jan Kazimierz de Alten Bokum herbu Paprzyca (ur. w 1666, zm. 30 czerwca 1721 w Byszwałdzie) – biskup rzymskokatolicki, sekretarz królewski, senator I Rzeczypospolitej.
Życiorys Kanonik kapituły kolegiackiej św. Jana Chrzciciela w Warszawie w 1683 roku, kanonik krakowskiej kapituły katedralnej, kanonik gnieźnieńskiLudwik Łętowski, Katalog biskupów, prałatów i kanoników krakowskich.t. II Prałaci i kanonicy krakowscy, Kraków 1852, s. 59., opat lubińskiLudwik Królik, Kapituła kolegiacka w Warszawie do końca XVIII wieku, Warszawa 1990, s. 185., opat czerwiński w latach 1710–1722Henryk Folwarski, Poczet opatów kanoników regularnych w Czerwińsku, w: Nasza Przeszłość, t. VI, 1957, s. 80..
W latach 1690–1691 był sekretarzem króla Jana III Sobieskiego, odbywał wiele misji dyplomatycznych. W 1696 poparł elekcję Augusta II, za co ten wynagrodził go czyniąc sekretarzem wielkim koronnym. W 1701 został biskupem przemyskim. Jego siostra Urszula Katarzyna Bokum została wówczas kochanką króla i niechętni biskupowi w tym upatrywali tajemnicę jego szybkiej kariery. W styczniu 1702 roku podpisał akt pacyfikacji Wielkiego Księstwa LitewskiegoDiariusz Sejmu Walnego Warszawskiego 1701-1702, Warszawa 1962, s. 305.. Wyznaczony w 1702 przez króla na urząd biskupa krakowskiego, nie został jednak zatwierdzony przez papieża.