Suraż.
W sierpniu 1382 roku książę Janusz I Starszy ponownie włączył Suraż do Mazowsza, jednak niedługo później opanował go litewski książę Jagiełło, a następnie w 1384 roku przekazał Witoldowi (Witoldus revocatus a Jagellone magno duce testatur se accepisse Brzescie, Drohiczyn, Mielnyk, Bielsko, Suraz, Kamieniec, Wolkowisk et Grodno cum toto districtu, promittitque ipsi ut patri obsequium et fidelitatem). Po zbuntowaniu się Witolda, we wrześniu 1390 roku król Władysław Jagiełło oddał mazowieckiemu księciu Januszowi I Starszemu grody w Surażu, Bielsku, Drohiczynie, MielnikuM. Radoch, W sprawie daty nadania przez Władysława Jagiełłę ziemi drohickiej księciu mazowieckiemu Januszowi I, [w:] Szkice z dziejów kolonizacji Podlasia i Grodzieńszczyzny od XIV do XVI wieku, Olsztyn 2002, s. 11–20., wkrótce jednak zamek został odzyskany przez Witolda. W czasie obsadzenia grodu przez Litwinów gród wzmocniono, usypując 3-metrowe umocnienia z gliny, utwardzanej co kilkadziesiąt centymetrów poprzez wypalanie gałęzi i chrustu, a całość podwyższono drewnianym płotem z potężnych bali oblepionych gliną.