Stefan Sobierajski (ur. 15 lipca 1896 w Oszkowicach k. Kutna, zm. 24 czerwca 1973 w Łodzi) – polski działacz muzyczny, pedagog, folklorysta.
Życiorys Ukończył polskie gimnazjum w Warszawie oraz Wyższą Szkołę Muzyczną im. Fryderyka Chopina (1914). W 1913 został zmobilizowany do armii rosyjskiej, a w latach 1917–1918 służył w I Korpusie Polskim w Rosji. W 1918 został nauczycielem i dyrygentem zespołów chóralnych w Kutnie. W 1920 wstąpił do Wojska Polskiego i po trzech miesiącach został zdemobilizowany. W tym samym roku wyjechał jako działacz plebiscytowy na Górny Śląsk i podjął pracę nauczyciela w Bytomiu.
W 1921 zamieszkał w Białymstoku, gdzie podjął się prowadzenia chóru, orkiestry mandolinowej i pracy nauczyciela śpiewu w Gimnazjum Państwowym im. Anny z Sapiehów Jabłonowskiej. W 1930 został mianowany nauczycielem państwowych średnich szkół ogólnokształcących oraz podjął pracę w Gimnazjum im. marsz. Józefa Piłsudskiego i Gimnazjum im. króla Zygmunta Augusta w Białymstoku, gdzie również prowadził orkiestry dęte. W 1932 został kierownikiem Sekcji Dydaktyczno-Naukową Śpiewu i Muzyki w Białymstoku, a w 1934 współtwórcą i kierownikiem Towarzystwa Muzycznego „Harmonia”. W 1936 założył 180-osobowy chór przy Uniwersytecie Robotniczym.