Franciszek Gliwicz, ps. Korski (ur. 4 października 1893 w Piotrkowie, zm. 4 stycznia 1964 w Warszawie) – polski działacz niepodległościowy, nauczyciel, oficer Armii Krajowej.
Życiorys Urodził się 4 października 1893 w Piotrkowie, ówczesnej stolicy guberni piotrkowskiej, w rodzinie Hieronima (ur. 1850), urzędnika, kolejowego, odznaczonego Medalem Niepodległości, i Kazimiery z Egierskich.. Był starszym bratem Ignacego, ps. Ignacy Korski (1896–1929) i Stanisława (1899–1969).
Był członkiem tajnej I Drużyny Skautowej im. Cypriana Godebskiego w Piotrkowie. Uczył się w Warszawie, a od 1913 studiował filologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.
20 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył jako sekcyjny w oddziale karabinów maszynowych 5 pułku piechoty. 31 stycznia 1916 został superarbitrowany w Krakowie, skąd 26 lutego 1916 wyjechał do Piotrkowa na urlop.
Pracował jako nauczyciel w gimnazjum w Koninie. W latach 1922–1933 uczył języka polskiego w Seminarium Nauczycielskim w Siennicy. Od 1933 do 1935 był podinspektorem szkolnym w Łowiczu. Zainicjował budowę 18 szkół państwowych na terenie powiatu. Od 1935 był dyrektorem szkoły w Warszawie.