Świadkiem przejazdu samochodów przewożących Romów do Chełmna był w grudniu 1941 roku Lajwe Wołkowicz.
Przetransportowani do Chełmna więźniowie nie trafiali, tak jak inni więźniowie, do pałacu w Chełmnie. Od razu po przyjeździe ładowani byli do mobilnych komór gazowych i przewożeni do Lasu Rzuchowskiego. Co najmniej dwa transporty miały zostać rozstrzelane w Lesie Rzuchowskim. Według relacji Szlamy Ber Winera zwłoki były wyciągane z mobilnych komór gazowych przez żydowskich robotników i przenoszone bezpośrednio do masowych mogił. Nie były przeszukiwane i poddawane kremacji, a komando więźniów zajmujące się ich pochówkiem było rozstrzeliwane od razu po zakończeniu prac (prawdopodobnie w wyniku obawy o przeniesienie choroby na resztę więźniów lub członków załogi). Owe środki ostrożności okazały się jednak nieskuteczne, gdyż wkrótce na tyfus zachorowali niemal wszyscy polscy robotnicy, których SS zatrudniło do prac pomocniczych w obozie. W konsekwencji niedługo później personel obozowy wyposażono w ubrania ochronne oraz zaszczepiono przeciw tyfusowi.