Jerzy Jan Drewnowski, także Jan Jerzy Drewnowski, ps. „Stanisław”, „Głażewski” „Józef” (ur. 2 stycznia 1918 w Łukowie zm. 19 sierpnia 1996) – polski polityk, dziennikarz i dyplomata, oficer ludowego Wojska Polskiego. Poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (1945–1949), podsekretarz stanu w Ministerstwie Informacji i Propagandy (1946–1947) oraz Ministerstwie Kultury i Sztuki (1947–1948).
Życiorys Syn Karola, pochodził z rodziny inteligenckiej. W 1936 ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, którego uczniami było jego trzech braci: Andrzej, Janusz, Tadeusz. W latach 1936–1939 studiował ekonomię polityczną w Szkole Głównej Handlowej (bez uzyskania dyplomu). W tych latach redagował też lewicowy tygodnik „Orka na Ugorze” i związał się ze Stronnictwem Demokratycznym, był także zastępowym 23 Warszawskiego Szczepu Harcerzy. Uczestniczył w kampanii wrześniowej, po odniesieniu ran trafił do niewoli niemieckiej, z której uciekł. W październiku 1939 rozpoczął tworzenie w Warszawie konspiracyjnej organizacji Polska Ludowa Akcja Niepodległościowa, w której był komendantem, dokonując kilku aktów sabotażu. Zagrożony aresztowaniem w 1940 wyjechał do ZSRR (Gestapo aresztowało wówczas część jego rodziny). Trafił wówczas do łagru, w którym przebywał do 1943.