Podczas kampanii wrześniowej przedostał się do Równego, gdzie zastała go inwazja ZSRR na Polskę. Podczas okupacji radzieckiej pracował jako nauczyciel historii, a następnie, do 1941 roku, dyrektor szkoły w Husiatynie. W latach 1941–1943 przebywał w Probużnej, a następnie w Łuskach pod Husiatynem. Przez jakiś czas był pracownikiem Żydowskiej Samopomocy Społecznej we Lwowie, prawdopodobnie pracował także jako robotnik przymusowy w gospodarstwie rolnym. Podczas ostatniej akcji deportacyjnej Żydów z Probużnej, 20 października 1943 roku przeżył, ukrywając się w wysokim zbożu, a później w okolicznych lasach. Następnie dotarł do wsi Czabarówka, gdzie ukrył go jego znajomy, nauczyciel Franciszek Kamiński. Wraz z nim ukrywała się czwórka innych Żydów, wszyscy dożyli wkroczenia na te tereny Armii Czerwonej w marcu 1944 roku.