Zofia Dmuszewska, z domu Petrasch (ur. 1 października 1785, zm. 9 sierpnia 1807 w Warszawie) – polska aktorka teatralna i śpiewaczka.
Życiorys Prawdopodobnie była córką aktora Augusta Petrascha. Śpiewu uczyła się u Józefa Elsnera. Zadebiutowała na scenie w 1801 roku w Kaliszu rolą Arcyksieni w Święcie braminów słońca Wenzla Müllera, w tym samym roku powtórzyła tę rolę podczas debiutu w Teatrze Narodowym w Warszawie. Do 1805 roku występowała pod nazwiskiem panieńskim, w tym samym roku wyszła za mąż za Ludwika Adama Dmuszewskiego. Należała do najsłynniejszych aktorek sceny warszawskiej początku XIX wieku, ceniono jej walory aktorskie i talent wokalny. Jej występ w tytułowej roli w Andromedzie Ludwika Osińskiego oglądał w Warszawie 18 stycznia 1807 roku Napoleon Bonaparte. Dysponowała głosem o dużej skali i sile, sięgającym podobno w górnych rejestrach trzykreślnego g.